Fibersensing in onderzoek

Fibersensing verandert gewone optische kabels in lange ketens van sensoren, waardoor onderzoekers trillingen, temperatuur en rek over grote afstanden kunnen monitoren zonder overal afzonderlijke instrumenten te hoeven installeren.

Op zee

Onderzeese telecommunicatiekabels worden gebruikt om aardbevingen en onderzeese aardverschuivingen te detecteren, oceaanstromingen, golven en interne getijden te monitoren, zeeleven te volgen (bijvoorbeeld de geluiden van walvissen), de bewegingen van ijsbergen en zee-ijs te bestuderen, tsunamiwaarschuwingssystemen te ondersteunen en zelfs te helpen bij het opsporen van illegale vissersvaartuigen of losgeraakte ankers, waardoor afgelegen oceaangebieden worden bereikt die traditionele sensoren zelden bestrijken. 

Pilotproject:

stockbeeld zeekabels op de bodem van de oceaan

Met fibersensing verandert zelfs een moeilijk bereikbare plek als de oceaanbodem in een waardevolle bron van meetgegevens

Op het land

Terrestrische glasvezelnetwerken ondersteunen seismische en microseismische monitoring, analyse van verkeers- en voetgangersstromen, monitoring van de toestand van spoorwegen en wegen, grondwater- en gletsjeronderzoek, en het detecteren van aardverschuivingen of zinkgaten. DTS en DTSS worden ook gebruikt om temperatuurveranderingen in ecosystemen te bestuderen, evenals de structurele conditie van bruggen, tunnels en dammen.

Pilotproject: